“Je ziet er helemaal niet autistisch uit!” of “Jij bent toch helemaal niet druk?!” Het is een uitspraak die mensen met autisme of ADHD vaak te horen krijgen. Vaak denken mensen bij ADHD aan het drukke neefje dat afgeleid raakt door een eekhoorn, of bij autisme aan de stille jongen met een obsessie voor treinen, of het genie dat geen oogcontact maakt. Films en series versterken dat beeld, maar die stereotypes zijn vaak niet juist! In dit artikel leggen we uit wat neurodiversiteit is, waar neurodivergente mensen tegenaan lopen en hoe wij ze kunnen helpen.

Wat is neurodiversiteit?

Weinig mensen zullen weten wat deze term betekent, maar onder neurodiversiteit vallen bijvoorbeeld autisme, ADHD en dyslexie. In het kort is neurodiversiteit een verzamelterm voor mensen die op een andere manier denken, voelen, communiceren en bovenal informatie verwerken. Naar schatting is ongeveer 15 – 20% van de wereldbevolking neurodivergent. Een enorme groep mensen dus!

Vanuit de medische wereld worden neurodivergenties van oudsher gezien als “stoornissen” en neurodivergent gedrag als “abnormaal”. Het neurodiversiteitsmodel ziet dit juist als natuurlijke variaties in de manier waarop het brein functioneert, die dan ook niet minderwaardig zijn aan de gemiddelde (neurotypische) manier van functioneren. Neurodivergente mensen hebben vaak een net andere kijk en andere talente, wat van enorme waarde is. Echter lopen zij tegen problemen aan in deze wereld, die voor de gemiddelde persoon is ingericht.

Wat willen wij bereiken?

Wij willen neurodiversiteit een stem geven binnen de politiek. Het is van groot belang om het bewustzijn en de kennis van neurodiversiteit binnen de maatschappij te vergroten, om vooroordelen bij werkgevers en hulpverleners weg te nemen, en de positieve kanten van neurodiversiteit te belichten. Daarnaast moet er in de zorg extra aandacht uitgaan naar groepen die een dubbele minderheid vormen, zoals meisjes en vrouwen, genderdiverse personen en mensen met een niet-westerse achtergrond binnen de neurodivergente gemeenschap. Ook moet er meer kennis komen in de zorg over co-morbiditeit.

Daarnaast willen wij dat neurodivergente jongeren de ondersteuning krijgen die zij nodig hebben. Zij hebben vaak een steuntje in de rug nodig om op gang te komen, met een opleiding of een werkplek die bij hen past. Wij pleiten voor gepaste ondersteuning vanuit de WMO, waarbij jongeren de tijd krijgen om zich te ontwikkelen en niet om de haverklap een nieuwe indicatie hoeven aan te vragen. Ook op scholen is goed voorgelicht personeel van belang om neurodivergente mensen te ondersteunen.

Op deze manier zetten wij ons in voor gelijkwaardigheid, begrip en een brede acceptatie van neurodiversiteit. Heb jij nog ideeën wat er beter kan in Eindhoven op het gebied van neurodiversiteit? Of wil je gewoon je ervaringen delen? Dat kan via ons contactformulier!